لايه ازون در قسمت شمالى زمين در سال 1980 بين 15تا20 درصد کاهش پيدا کرده است. براى رفع اين مشکل جمعى ازبهترين متخصصان زمين شناسى هر سال براى تحقيق وجستجو دور يکديگر جمع مى شوند .در سال 1992 پروکتيل مونترئال درباره' لايه اوزون مطالعه و تحقيقى داشت که فهميد بزرگ شدن سوراخ لايه اوزون بستگى به آلودگى هوا و توليد مواد سمّى دارد.در همان سال سازمان ملل متحد و حفاظت از محيط زيست برنامه اى را طرّاحى کرد که اين برنامه جهت محافظت و حمايت از محيط زيست و مخصوصا لايه اوزون به نام برنامهUNEPطراحى کرد که اين برنامه جهت جلوگيرى از توليد مواد سمّى و مواد شيميايى آلوده کننده،است.مولکولهاى اکسيژن(O2) به اکسيژن اتميک (O) تبديل مى -شوند .اکسيژن اتميک به سرعت با مو لکولهاى بيشترى ترکيب شده و به شکل اوزون مى شود .ان پوشش حرارتى که در سطح بالا رشد کرده و سلامتى لايه اوزون را به خطر انداخته است و اين مورد باعث شده است که اگر استراتوسفر نباشد ما نتوانيم بدون آن زنده بمانيم . بالاى استراتوسفر مقدارى از آلودگى مضّر اشعه مادون بنفش را و همچنين تشعشعاتى از خورشيد (امواج بين 320 تا 240) را که باعث مى شود لايه اوزون آسيب ببيند و همچنين جان گياهان به خطر بيفتد را جذب ميکند.اشعه مادون بنفش با تابيدن نور مولکولهاى اوزون را ميشکافد ولى اوزون مى تواند تغيير شکل بدهد و عکس العمل زير ازآن حاصل ميشود: O + O2 è مادون قرمز + O3 O2 + O è O3 همچنين اوزون در اثر عکس العمل زير نابود ميشود : O3 + O è O2 + O2 عکس العمل دوم با افزايش پيدا کردن ارتفاع آهسته انجام مى شود امّا عکس العمل سوم سريعتر انجام مى شود. دربين همکارى عکس العمل ها تمرکز اوزون درحال تعا دل است. دربالاى اتمسفر اکسيژن اتميک هنگا مى که اشعه مادون بنفش در سطح بالايى است، پيدا مى شود. در اثر حرکت استراتوسفر هواى متراکم ترى بدست مى آيد وجذب اشعه ى مادون بنفش افزايش مى يابد و سطح اوزون به حد اکثر و تخمينا" km20مى رسد.همراه با تئورى کمپمن يک مشکل نيز وجود داشت که اين مشکل در سال 1960 تشخيص داده شد وحقيقت اين بود که اوزون به وسيله عکس العمل 4 آهسته حرکت مى کرد و ديده نمى شود. گرم شدن زمين ترميم حفره اوزون را به تعويق مى اندازد دانشمندان هشدار داده اند :پديده گرم شدن زمين مى تواند تلاشها براى ترميم حفره اوزون را که قرار بود تا سال 2050 انجام گيرد،حدود30سال به تعويق اندازد .اين مو ضوع به رقم پيشرفتهايى است که باى از رده خارج کردن مواد شيميايى مخرّب اوزون انجام شده است. طبق گزارشى کاهش فراوانى در مصرف گازهاى ساخته دست انسان بنام (کلروفلورو کربن) پديد آمده است .اينها گازهايى هستندکه لايه محافظ زمين را مى خورند .دانشمندان گفتند:اگر کشورها مصمم به دنبال نمودن اين روند باشند ،(حفره داخل لايه اوزون به آغاز به جمع شدن و کوچک شدن خواهد نمودتا اينکه ظرف 50 سال ترميم خواهد شد . ) اين جمع بندى و نتيجه گيرى توسط (مجمع بررسى فرايند هاى استراتوسفر و نقش آن در آب و هوا SPARC به عمل آمد .اين مجمع از صد ها کارشناس اقليمى که دسامبر سال 1999در آرژانتين گرد هم آمدندو در سايه توجهات سازمان هواشناسى جهانى تشکيل جلسه دادند،شکل گرفته است. اين دانشمندان هشدار دادند: حتّى اگر کاهش مصرف گازهاىCFC برآورده شود،پديده گرم شدن زمين_که نتيجه تولييد گازهاى گلخانه اى با وجود کربن به عنوان عنصر اصلى آن است و از سوختهاى سنگواره اى بدست مى آيد _ميتواند محلت ترميم حفره اوزون را چند دهه به تعويق اندازد.به عنوان يک تناقض ، گرم شدن زمين ،جو را در نزديکى سطح زمين حرارت ميدهد اما لايه پايينى (استراتوسفر) يعنى جايى را که اوزون قرار دارد همچنان سرد نگه ميدارد . اين دماهاى پايين به ويژه درزمستان مسبب جمع شدن ابرهاى استراتوسفر در نواحى قطبى ميشود . اين پديده آغازگر واکنشهاى نابود کننده اوزون توسط مولکولهاى کلرى استکه توسط کلروفلورو کربن ها آزاد ميشوند. پيش بينى هاى داير بر اين که حفره اوزون که بالاى قطب جنوب قرار دارد، به زودى کوچک خواهد شد با آخرين اطلا عات مغايرت دارد که نشان ميدهد که اين حفره درحال گسترش است وبه طور بى سابقه اى در چند سال اخير بزرگ شده است. تاريخچه سوراخ شدن لايه اوزون : ابتدا: جريان تاسف بار سوراخ شدن لايه اوزون در لايه زير استرا توسفر در بالاى منطقه انتارکتيکا اولين بار در دهه هفتاد (1970 تا 1979)توسط يک گروه تحقيقاتى به نام BAS کشف شد .اين گروه در مورد اتمسفر بالاى منطقه انتارکتيکا از يک ايستگاه تحقيقاتى که بسيار شبيه اين عکس ميباشد مشاهده مى گردند. *اطلاعات ايستگاه تحقيقاتى هالى * ايستگاه تحقيقاتى BAS فالکر اولين بار در حالى تحقيقات را انجام داد که اندازه گيرى اوليه در سال1985براى اولين بار سوراخ شدن لايه اوزون آنچنان نگران کننده بود که دانشمندان تصور ميکردند که دستگاهاى اندازه گيرى خراب است .آنها دستگاه هاى ديگرى جانشين آن دستگاه ها کردند تا آنکه نتايج بدست آمده اندازه گيرى هاى اوليه را تاييد کرد .چندماه بعد که سوراخ شدن لايه اوزون قابل مشاهده بود،(پس از مشاهده سوراخ شدن لايه اوزون تحقيقات قبلى تاييد شد)از طرف ديگر اطلاعات ماهواره TOMS سوراخ شدن لايه اوزون را نشان نمى داد ،بدين دليل که نرم افزارهايى که اطلاعاتى در مورد لايه اوزون ميداد به صورتى برنامه ريزى شده بود که لا يه اوزون در منطقه کوچکى موردبررسى قرار مى گرفت .بررسى هاى بعدى ، اطلاعات بدست آمد هنگامى که نتايج گروه BASمنتشر نشد،مورد تاييد قرار گرفت و بيانگر اين مطلب بود که سوراخ شدن لايه اوزون به طور سريع ودر مقياس بزرگى بر بالاى منطقه انتارکتيکا انجام مى شود. اوزون لايه اى را در استراتوسفر تشکيل ميدهد که منطقه استوا باريکتر و در دو قطب پهن تر است .ميزان اوزون در بالاى سطح کره زمين به وسيله مقياسى به نام DU Dobson units اندازه گيرى ميشود که اين ميزان در منطقه استوايى در حدود 260DUاست و به ميزان بيشترى در جاهاى ديگر است . اين در حالى است تغييرات فصلى بسيار وسيعى اتفاق ميافتد واين در حالى شکل مى گيرد و اشعه ماوراى بنفش در لايه استراتوسفر نفوذ ميکند يا آن را مى شکافد.

ماهواره هواشناسى جديد اروپا موسوم به METOPA عصر دوشنبه به وسيله يک کپسول «سايوز» ساخت روسيه از ايستگاه فضايى بايکونور قزاقستان به فضا پرتاب شد.
   به گزارش آفتاب، اين ماهواره هواسنج اولين پروژه از سرى ماموريت هاى سه گانه «متاپ» است که توسط آژانس فضايى اروپا(اسا) و سازمان اروپايى ماهواره هاى اکتشافاتى هواسنجى Exploitation of meteorlogical satellite) با هدف کاوش و بررسى جو زمين به فضا پرتاب مى شوند. اين برنامه همچنين در راستاى همکارى اروپا با سازمان ملى اقيانوس شناسى و جوى آمريکا است. ماهواره متاپ آ، 11 ابزار پيشرفته جهت بررسى دقيق جو زمين همچنين خشکى و اقيانوس هاى آن با خود حمل مى کند. ماهواره متاپ آ، پس از استقرار در ارتفاع817کيلومترى از سطح زمين، با گردش در مدار (قطب شمال تا قطب جنوب) شروع به جمع آورى داده هايى با وضوح بسيار بالا خواهد کردmetopA، سرويس جديد ماهواره اى آژانس فضانوردى اروپا در زمينه جمع آورى اطلاعات مربوط به اوضاع آب و هوايى است که براى کنترل شرايط جوى و افزايش صحت پيش بينى هاى جوى، از سوى کارشناسان از آن استفاده خواهد شد. در صورتى که اين ماموريت با موفقيت انجام شود، دو ماهواره ديگر از اين سرى (متاپ B و متاپ C) تا سال 2020 ميلادى(1399) به فضا پرتاب خواهد شد. کارشناسان هواشناسى از اين پس مى توانند با استفاده از داده هاى ارزشمندى که از ماهواره متاپ آ ارسال مى شود، وضعيت آب و هوا را به صورت بسيار دقيق، تعيين يا پيش بينى کنند.