WWW.PARSGEO.COM

Mail: parsgeo@yahoo.com

شب سردی است، و من افسرده.

                      راه دوری است، و پايی خسته.

                                 تيرگی هست و چراغی مرده.

                                               می كنم، تنها، از جاده عبور.

                                                                     دور ماندند زمن آدمها.

سايه ای از سر ديوار گذشت،

                   غمی افزود مرا بر غمها.

                             فكر تاريكی و اين ويرانی

                                           بی خبر آمد تا با دل من

                                                        قصه ها ساز كند پنهانی.

نيست رنگی كه بگويد با من

             اندكی صبر، سحر نزديك است.

                                هر دم اين بانگ برآرم از دل:

                                        وای اين شب چقدر تاريك است!

                                                          خنده ای كو كه به دل انگيزم؟

قطره ای كو كه به دريا ريزم؟

                   صخره ای كو كه بدان آويزم؟

                            مثل اين است كه شب نمناك است.

                                               ديگران را هم غم هست به دل،

                                                        غم من، نیز، غمی غمناك است

بنویس بر یاس کبود

بنویس بر باور رود

بنویس از من بنویس

بنویس عاشق یکی بود

بنویس بنویس بنویس

آه ... قصه بگو

از این عاشق دور

تو از این تنهای صبور

بی تو شکست چو جام بلور

بنویس بر یاس سپید

بنویس از عشق و امید

بنویس دیوانه ی تو

به خود از عشق تو رسید

بنویس بنویس بنویس

تو موج غرور این دل سنگ صبور

بنویس از آنکه چو اشک

از دیده چکید به گونه دوید

بنویس دنیای منی

همه ی رویای منی

منم و بی تابی موج

تو هنوز دریای منی

بنویس بنویس بنویس

غریبونه شکستم

من ایتجا تک و تنها

دل خسته ترینم

در این گوشه ی دنیا

ای بی خبر از عشق

نداری خبر از من

روزی تو میایی

نمانده اثر از من

بنویس دنیای منی

همه ی رویای منی

منم و بی تابی موج

تو هنوز دریای منی

بنویس بنویس بنویس

بنویس بر یاس کبود

بنویس بر باور رود

بنویس از من بنویس

بنویس عاشق یکی بود

بنویس بنویس بنویس

بنویس بر یاس کبود

بنویس بر باور رود

بنویس از من بنویس

بنویس عاشق یکی بود

بنویس بنویس بنویس

آه ... قصه بگو

از این عاشق دور

تو از این تنهای صبور

بی تو شکست چو جام بلور

بنویس بر یاس سپید

بنویس از عشق و امید

بنویس دیوانه ی تو

به خود از عشق تو رسید

بنویس بنویس بنویس

تو موج غرور این دل سنگ صبور

بنویس از آنکه چو اشک

از دیده چکید به گونه دوید

بنویس دنیای منی

همه ی رویای منی

منم و بی تابی موج

تو هنوز دریای منی

بنویس بنویس بنویس

غریبونه شکستم

من ایتجا تک و تنها

دل خسته ترینم

در این گوشه ی دنیا

ای بی خبر از عشق

نداری خبر از من

روزی تو میایی

نمانده اثر از من

بنویس دنیای منی

همه ی رویای منی

منم و بی تابی موج

تو هنوز دریای منی

بنویس بنویس بنویس

بنویس بر یاس کبود

بنویس بر باور رود

بنویس از من بنویس

بنویس عاشق یکی بود

بنویس بنویس بنویس